Zanim się dowiedziałam

---

 Wszystko zaczęło się jak cichy szelest przed burzą. Żyłam pełnią życia , pełna planów, uśmiechu, nadziei. W swoim życiu byłam wyczulona na los osób niepełnosprawnych, wykluczonych i zwierząt. Kochałam podróże po Polsce i utrwalałam każdy moment na fotografiach. To jedna z moich pasji obok sztuki. Jestem osobą zaangażowaną – nie tylko w relacje z ludźmi i naturą, ale też w projekty, które promują zdrowy styl życia, równowagę, świadome wybory. Wierzę, że życie jest piękne, kiedy żyje się je w zgodzie z sobą i ze światem.

Zawodowo angażowałam się w realizację strategii komunikacji, marketingu dla wielu przedsiębiorców. 

 Nie wiedziałam, że w moim ciele czai się tykająca bomba. 

Walka z bólem, strachem, niepewnością. Szpitale stały się moim drugim domem, a korytarze pełne zimnego światła – areną, na której toczę bój o życie. Operacje, embolizacje, badania – każdy zabieg to jak starcie z bestią, która nie zna litości. Czekanie na wyniki to godziny, które rozciągają się w wieczność, gdzie nadzieja i zwątpienie walczą o każdy skrawek mojej duszy. A jednak nie poddaję się. Mam dla kogo żyć – dla rodziny, dla przyjaciół, dla marzeń, które wciąż płoną w moim sercu. Ale ta walka ma swoją cenę, i to dosłownie. Dziś stoję przed największym wyzwaniem mojego życia. Moja choroba, która wymaga pilnej operacji sprawia, że każdy dzień jest walką. Ryzyko śmierci rośnie z każdą chwilą, a utrata pracy pozbawiła mnie środków na leczenie i tak niedostępne w kraju. 

Koszty konsultacji zagranicznych, operacji, leków, rehabilitacji, dojazdów do specjalistów oraz życia codziennego są ogromne, pochłaniają oszczędności szybciej, niż można sobie wyobrazić – to bariera, której sama wraz z całą, wspierającą mnie rodziną, nie pokonam. Dlatego zwracam się do Was o pomoc. Każda złotówka, dolar, czy euro, które zechcecie podarować, to dla mnie szansa na kolejny oddech, na powrót do normalnego życia. 

Dlatego zwracam się do Was – ludzi o wielkich sercach, którzy wierzą, że życie jest warte walki.

#444